 |
 |
Oppositie tegen het homohuwelijk is een schending van de scheiding van kerk en staat.
Ik wil niet dat de staat de kerk bestuurt en ik wil niet dat de kerk de staat bestuurt, maar dit bezwaar mist het doel volledig. Op de eerste plaats is het zo dat oppositie tegen het homohuwelijk niet onwettelijk is, ook al zou men het foutieve idee aanvaarden dat er een strikte scheiding tussen kerk en staat zou bestaan. Kerken en de Bijbel onderwijzen dat moord, verkrachting en kindermisbruik verkeerd zijn, maar niemand zal ooit zeggen dat er wetten zijn die verbieden dat een dergelijke leer een schending van de scheiding van kerk en staat zouden zijn. Feitelijk is het zo dat alle criminele wetten herroepen zouden moeten worden als de regering geen wetten zou kunnen uitvaardigen die in overeenstemming zijn met de leer van de kerk of de Bijbel, omdat deze op de een of andere manier altijd overeenstemmen met tenminste één van de Tien Geboden.
Op de tweede plaats zijn er kerken aan beide zijden van dit debat. Met andere woorden, er zijn kerken die het homohuwelijk feitelijk ondersteunen. Als er dus een strikte scheiding tussen kerk en staat zou bestaan, dan zou het homohuwelijk volgens mij niet in de wet mogen worden opgenomen. Toch? Maar daar willen homoseksuele activisten het natuurlijk niet over hebben.
Het bezwaar op basis van de "scheiding van kerk en staat" draait om het onvermogen om het verschil te zien tussen godsdienst en moraliteit. Godsdienst heeft te maken met onze plichten ten opzichte van God, terwijl moraliteit te maken heeft met onze plichten ten opzichte van elkaar. Onze wetgevers vertellen mensen niet hoe en wanneer (en zelfs of) zij God moeten aanbidden - dat zou namelijk gelijkstaan aan het wettelijk vastleggen van religie. Maar wetgevers kunnen er niet omheen dat zij mensen moeten vertellen hoe zij elkaar moeten behandelen - dat is het wettelijk vastleggen van moraliteit.
Zoals we in ons boek Legislating Morality76 aangeven is het zo dat alle wetten moraliteit wettelijk vastleggen, ook al wordt algemeen aangenomen dat dit niet zo is. Moraliteit heeft betrekking op goed en fout, en elke wet is een wettelijke verklaring dat het ene gedrag goed is en dat het tegengestelde gedrag fout is.
De vraag is dus niet óf we moraliteit in de wetgeving kunnen vastleggen; de vraag is: "wiens moraliteit moeten we in de wetgeving vastleggen?" We zouden niet mijn moraliteit of jouw moraliteit moeten vastleggen, maar "de" moraliteit - de moraliteit die we geërfd hebben en niet de moraliteit die we zelf hebben verzonnen; de moraliteit die onze voorvaderen als vanzelfsprekend beschouwden omdat deze ons door onze Schepper is aangereikt.
Als je een probleem hebt met de moraliteit, geef mij daar dan niet de schuld van. Ik heb die niet verzonnen. Ik heb het feit niet verzonnen dat mannen niet voor andere mannen zijn gemaakt, of dat seks buiten het natuurlijke huwelijk een vernietigende werking heeft. Die waarheden zijn een onderdeel van de "natuurwetten" en het onderdrukken van die waarheden, zodat we kunnen doen waar we zin in hebben, zal ons zelf en anderen schade berokkenen.
Duizenden jaren lang hebben we de vanzelfsprekende waarheid in de wet vastgelegd dat mannen voor vrouwen bestemd zijn. Maar plotsklaps hebben homoseksuelen hun eigen moraliteit in de vorm van het homohuwelijk aan de wet opgedrongen - terwijl zij conservatieven altijd beschuldigden van het "wettelijk vastleggen van moraliteit". Zij wilden de vanzelfsprekende waarheden negeren en hun eigen verzonnen moraliteit aan het hele land opleggen.
De enige vraag is deze: moeten we doorgaan met het wettelijk beschermen van deze verzonnen moraliteit die de volgende generatie tot vernietiging voorbestemd (het homohuwelijk), of moeten de we geërfde moraliteit weer in de wet vastleggen die de volgende generatie beschermt en voedt (het natuurlijke huwelijk)? Ik denk dat het antwoord vanzelfsprekend is.
Met dank aan Correct, not Politically Correct, oftewel Correct, niet Politiek Correct, door Frank Turek. Bezoek voor meer informatie (in het Engels) www.impactapologetics.com.
76 Frank Turek en Norman Geisler, Legislating Morality, (Eugene, Oregon: Wipf and Stock, 2003).
Argumenten voor het Homohuwelijk!
Vind jij deze informatie nuttig? Help ons dan door deze met anderen te delen met behulp van onderstaande social media knoppen. Wat zijn social media?
Praat over ons:
Volg ons:
|
|
|
